از امروز تصمیم گرفتم که خاطرات روزانمو ناشناس منتشر کنم بیشتر برای خودم

تا حالا نتونستم خاطرات بنویسم چندبار تلاش کردم اما بی فایده بوده بعد از چند روز بیخیالش میشدم نمیدونم چرا معمولا کارا رو نمیه کاره رها میکنم

بگذریم الان یکم خوشحالم بخاطر اینه که تو پایان نامم یکم پیشرفت داشتم هنوز کار خاصی نکردم اما باید همین موفقیت های کوچیک رو هم براش خوشحال بود این چند روزه بی حوصله بودم هرچند این اولین بار نیست اینجور میشم

امیدوارم این پایان نامه زودتر تموم بشه